Je bent in de dertig en je hebt geen partner, kinderen en/of koophuis. De tijd dringt. Moeten we ons zorgen maken? Of is het wat de maatschappij, en ook anderen, van ons verwachten?

Herken je het? Ik wel! Nu je in de dertig bent, zou je alles op een rijtje moeten hebben, toch? Het serieuze leven is begonnen. Je carrière zit in de lift, je woont samen met de liefde van je leven, het eerste kindje is onderweg, je hebt een druk sociaal leven, jullie bespreken binnenkort de trouwplannen en het zou ook leuk zijn als je inmiddels de helft van de wereld gezien hebt. Happy life! Of is dat niet allemáál gelukt?

De druk vanuit de maatschappij en social media is tegenwoordig enorm. Er zijn volop keuzes waardoor twintigers en dertigers veel dilemma’s hebben: is hij de liefde van mijn leven? Wanneer weet ik dat ik klaar ben voor kinderen? Er zijn geen leuke vrijgezelle mannen, blijf ik nu voor altijd alleen? En mijn kinderwens dan? Ga ik voor die promotie of ga ik toch terug de schoolbanken in? Ik las laatst de volgende quote van een psycholoog: “Het grootste deel van onze keuzes maken we omdat anderen dat van ons verwachten.” Really? Worden we zó beïnvloed? Het is de sociale norm waardoor het voelt dat je tekort schiet en in tijdnood verkeerd. Dit kan voor een crisis in je hoofd zorgen. Ik schrok hiervan.

Mij gaat het erom: wat wil jíj? Wat wil je echt? Wie ben je, wie wil je zijn en wat vind je belangrijk? Los van alles en iedereen. En wees niet bang om een andere keuze te maken, als dat is wat bij je past. Het is belangrijk om eerst af te pellen, terug te gaan naar de kern, focus aan te brengen en vanuit hier (kleine) stappen te maken. En blijf rustig, laat je niet gek maken.